Όσοι από εμάς έχουν αγοράσει σε κάποια φάση της ζωής του ένα Mac, γνωρίζουν ότι είναι ένα σημείο στην ζωή τους που (στις περισσότερες περιπτώσεις) θα θυμούνται.
Προσωπικά είμαι από τους “φρέσκους” mac users.
Θυμάμαι πολύ καθαρά: ήταν μέρες σαν και αυτές, είχαμε μόλις πάρει το δώρο από την δουλειά. Και λέω είχαμε πάρει, γιατί το δικό μου δώρο δεν αρκούσε για την αγορά του υπολογιστή που είχα κατά νου, εκεί ήταν που ήρθε η αδερφή και έδωσε και το δικό της δώρο για την αγορά του πρώτου mac στην οικογένεια μας.
Εκείνα τα χρόνια 2003 ήταν λίγο διαφορετικά τα πράγματα, εάν ήθελες Mac, υπήρχε μόνο ένα μέρος στην Θεσσαλονίκη για να το αγοράσεις (αργότερα θα δούλευα σε αυτό το μέρος ως τεχνικός). Και αυτό το μέρος δεν είχε την επιλογή για δόσεις ή κάποια άλλη διευκόλυνση, έτσι έπρεπε να πληρωθεί ολόκληρο το ποσό.
Αφού είχαν συγκεντρωθεί λοιπόν τα 1200€ θυμάμαι πολύ χαρακτηριστικά την βόλτα που κάναμε με 3 ακόμη άτομα (ο ένας ήσαν ο Babz) ως το κέντρο της Θεσσαλονίκης, στην Ναβαρίνου στο νούμερο 33 στον δεύτερο όροφο.
Αφού χαζέψαμε πράγματα τα οποία ήταν πολύ μακριά από την τσέπη μας, έφτασε η στιγμή να δούμε αυτό που ήρθαμε να αγοράσουμε.
Ένα iBook G4 !
Φυσικά εγώ ήθελα αυτό με το αγγλικό πληκτρολόγιο που ήταν και πιο φθηνό, αλλά φυσικά δεν υπήρχε ετοιμοπαράδοτο και θα ερχόταν σε κάποιους μήνες (αργότερα έμαθα ότι ήταν μια πολίτικη για να αγοράσεις το πιο ακριβό με το ελληνικό πληκτρολόγιο). Όντας τυχερός στην ατυχία μου υπήρχε ένα demo iBook G4 το οποίο μπορούσε να γίνει δικό μου εκείνη την στιγμή, κάτι που δεν θα έκανα με την τωρινή μου γνώση.
Μερικές στιγμές αργότερα είχα αφήσει τα χρήματα και είχα στα χέρια μου τον αγαπημένο μου υπολογιστή !
Επίσης θυμάμαι ότι στην συνέχεια πήγαμε σε μια ταβέρνα (να γλεντήσουμε την αγορά ντε), και αργότερα το απόγευμα ακολούθησε το reset του υπολογιστή και το setαρισμα του.
