Πάνε 2 χρόνια απο τότε που έγραψα το τελευταίο μου -και ομολογουμένως αμφιλεγόμενο- post στο milaraki.com. Τότε θεώρησα ότι θα ήταν προτιμότερο να περιμένω να ηρεμήσουν λίγο τα πνεύματα πριν συνεχίσω. Για να δούμε που βρισκόμαστε 2 χρόνια μετά…
iPhone
Βρισκόμαστε αισίως στην 7η γενιά του iPhone, δηλαδή στο iPhone …6. Για πρώτη φορά η Apple διαθέτει 2 μεγέθη της συσκευής, ώστε να απευθύνεται σε περισσότερους χρήστες. Η μόδα πλέον προστάζει τα τηλέφωνα να έχουν μεγάλες οθόνες, η αγορά άλλα ζητάει και η Apple έπρεπε να προσαρμοστεί. Έτσι, τόσο το 6 όσο και το 6 Plus ανταγωνίζονται ευθέως τις αντίστοιχες προτάσεις σε Android. Προσωπικά νομίζω ότι παράκαναν λίγο. Δηλαδή θα ήθελα να υπήρχε ένα μοντέλο στις 4,3″ και το μεγάλο να είναι έως 5-5,2″ το πολύ. Στις 5,5″ παίζει με τα όρια της φορητότητας, αν και οι χιπστερικές τσέπες φαίνεται ότι είναι πολύ βαθιές 🙂
Πέρα από τις διαστάσεις, το iPhone 6 είναι η φυσική εξέλιξη του 5S: λίγο καλύτερο σε όλα, όπως μας έχει συνηθίσει η Apple. Ο επεξεργαστής θα την κρατήσει στην κορυφή (ή τελοσπάντων κοντά σε αυτή) για τον επόμενο χρόνο, η οθόνη είναι όπως πάντα κορυφαία, η κάμερα βελτιωμένη και επιπλέον υπάρχουν παραπάνω αισθητήρες και το (αδιάφορο για εμάς) NFC. Θύμα στο βωμό της …λεπτότητας έπεσε η μπαταρία, η οποία παρότι ελαφρά μεγαλύτερη, δυστυχώς δεν φαίνεται να διαφοροποιεί την αυτονομία της συσκευής. Στο iPhone 6 Plus ευτυχώς είναι καλύτερα τα πράγματα μιας και έχει χώρο για πολύ μεγαλύτερη μπαταρία. Ίσως με 2-3 χιλιοστά παραπάνω πάχος να ήταν διαφορετικά τα πράγματα αλλά όπως πάντα function follows form.
Τέλος, πρέπει να πω ότι με ενοχλεί η τεχνητή διαφοροποίηση του Plus από το απλό μοντέλο. Με το hardware να είναι πανομοιότυπο (πέρα βέβαια από την οθόνη και την καλύτερη κάμερα), η Apple επέλεξε να δώσει δυνατότητα landscape σε όλες σχεδόν της εφαρμογές μόνο στο Plus, κάτι που δε με βρίσκει σύμφωνο.
iPad
Και πάλι το καλό έγινε καλύτερο, λεπτότερο, ελαφρύτερο. Το iPad Air 2 ξανακάθεται στο θρόνο των tablet από πλευράς επιδόσεων, πλέον έχει καλύτερη κάμερα (επειδή κάποιοι επιμένουν να τραβάνε φωτογραφίες με tablets!) και είναι -φυσικά!- λεπτότερο. Όχι ότι χρειαζόταν βέβαια, αλλά επειδή η Apple μπορεί. Και πάλι εκτιμώ ότι το πάχος είναι μια χαμένη ευκαιρία για πολύ βελτιωμένη αυτονομία, αλλά είπαμε.
Ο μεγάλος χαμένος είναι φυσικά το iPad mini, το οποίο αναβαθμίστηκε… χρωματικά. Δε θα είχα αντίρρηση, αλλά όχι στην ίδια τιμή. Πρακτικά δεν υπάρχει λόγος αγοράς του iPad mini 3 σε σχέση με το 2.
iOS
Το iOS 8 είναι βέβαια μια βελτιωμένη εκδοχή του 7. Το θέμα με τις αναβαθμίσεις του iOS δεν είναι τι παραπάνω κάνει σε σχέση με το προηγούμενο. Το θέμα είναι αν μπορεί να φτάσει σε δυνατότητες το Android. Αλλά εδώ υπάρχει η διαφορά φιλοσοφίας. Το Android είναι open-source και εξ’ ορισμού θα έχει παραπάνω δυνατότητες. Δε θα έχουμε ποτέ απευθείας πρόσβαση στο file system του iOS ούτε θα μπορέσουμε ποτέ να κατεβάσουμε ένα torrent. Κατά πόσο αυτά αποτελούν πρόβλημα ή όχι και κατά πόσο είναι πράγματα που χρειάζεται ο μέσος χρήστης, είναι άλλη κουβέντα. Ναι μεν το Android κάνει περισσότερα, αλλά αυτά που κάνει το iOS τα κάνει καλύτερα, απροβλημάτιστα, αξιόπιστα. Οι εφαρμογές είναι πιο σταθερές, δεν παίρνουν τον έλεγχο του λειτουργικού (με ότι συνέπειες έχει αυτό), είναι πιο εύχρηστες και γενικότερα η εμπειρία χρήσης είναι ανώτερη. Σε αυτό ποντάρει η Apple και αυτό δείχνουν και οι πωλήσεις εξάλλου!
Ίσως το πρόβλημα να είναι πιο έντονο στα tablets παρά στα τηλέφωνα. Το tablet υποκαθιστά σε πολύ μεγάλο βαθμό ένα υπολογιστή και θα πρέπει να έχει παρόμοιες λειτουργίες. Ένα βήμα της Apple προς τη σωστή κατεύθυνση είναι το iCloud Drive, αλλά αυτό θα πρέπει να συνδυαστεί με την αντίστοιχη πρόσβαση από μια εφαρμογή τύπου Finder. Καλώς ή κακώς έχουμε όλοι μάθει να διαχειριζόμαστε αρχεία αλλά το iOS λειτουργεί ανάποδα: μας δίνει πρόσβαση σε ορισμένα μόνο αρχεία ανάλογα με την εκάστοτε εφαρμογή. Με τα tablet να έχουν πλέον ιδιαίτερα ανταγωνιστικές επιδόσεις σε σχέση με τα παραδοσιακά laptop, είναι κρίμα να μην έχουν και τις ίδιες δυνατότητες.
MacBook Pro / Air
Περνώντας στα laptop, η Apple έχει μείνει ελαφρώς στάσιμη περιμένοντας τις εξελίξεις να της χτυπήσουν την πόρτα. Ασφαλώς τα MacBook Pro είναι εξαιρετικά μηχανήματα: χρησιμοποιούν τους τελευταίους Haswell, έχουν φανταστικές οθόνες retina και πλέον όλα εφοδιάζονται με πολύ γρήγορους PCIe SSDs. Το πρόβλημα είναι ότι η τεχνολογία δεν έχει προχωρήσει αρκετά γρήγορα, με αποτέλεσμα στα μεν MacBook Pro 13″ να έχουμε υποδεέστερες επιδόσεις σε γραφικά γιατί η Intel δεν μπορεί ακόμα να προσφέρει γραφικά Iris Pro στα 28w που σηκώνει αυτό το σασί, στα δε 15″ πάλι η κάρτα γραφικών έχει μείνει ξεχασμένη στην τεχνολογία του 2012 και πάλι γιατί δεν υπάρχει διαθέσιμο το κατάλληλο εξάρτημα: η GT750M (που στην ουσία είναι μια αναβαθμισμένη εκδοχή της GT650M) είναι μια κάρτα των 35w ενώ ο διάδοχός της, η GT850M (Maxwell) είναι πλέον 40-45w, που σε συνδυασμό με τον Core i7 των 47w και την retina οθόνη, θα έκαναν τα πράγματα πολύ δύσκολα για το σύστημα ψύξης ενός τόσο λεπτού laptop. Ας μην ξεχνάμε ότι με τις υπερυψηλές αναλύσεις που έχουν πλέον όλα τα Pro, οι ανάγκες για καλύτερα γραφικά έχουν πολλαπλασιαστεί.
Αντίστοιχα και το Air περιμένει επίσης νέους, ακόμα χαμηλότερης κατανάλωσης Broadwell επεξεργαστές ώστε να μπορέσει να διατηρήσει τα κορυφαία επίπεδα αυτονομίας που έχει προσθέτοντας μια retina οθόνη.
iMac / Mac Pro / Mac mini
Ο νέος Mac Pro παρουσιάστηκε πριν από ένα χρόνο και απέσπασε διθυραμβικές κριτικές. Είναι όσο καλό οφείλει να είναι ένα μηχάνημα που ξεκινάει από τα 3.500 δολάρια βέβαια, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι δεν έχει και τα μειονεκτήματά του, όπως το ότι δεν αναβαθμίζεται σχεδόν τίποτα ή το ότι ο μόνος τρόπος για να συνδεθεί το οτιδήποτε είναι εξωτερικά, γεμίζοντας το γραφείο καλώδια. Επίσης, πιστεύω ότι η Apple πρέπει να εκμεταλλευτεί καλύτερα τις standard 2 κάρτες γραφικών, σε μια διάταξη Crossfire: είναι καθαρά θέμα software, ας συνεργαστούν με την ATI και να βρουν μια λύση!
Το Mac mini θυμίζει την περίπτωση του Air: το τρέχον μοντέλο δεν προσφέρει πολλά παραπάνω από το μοντέλο του 2012. Σίγουρα η μετάβαση σε Haswell βελτίωσε τις επιδόσεις, αλλά όχι αρκετά. Και πάλι οι Broadwell αναμένεται να αλλάξουν τα πράγματα, ιδίως αν χρησιμοποιηθούν σε κάποια quad core εκδοχή μαζί με GT4e graphics. Αυτό που σίγουρα είναι αρνητικό (και τείνει να γίνει ο κανόνας) είναι ότι η ram δεν αναβαθμίζεται.
Και φτάνουμε στον iMac. Πριν περάσουμε στα μεγάλα νέα, καταρχάς να πούμε ότι κακώς φέτος ο απλός (non-retina) iMac παρέμεινε ίδιος και απαράλλαχτος και μάλιστα χωρίς καμία μείωση στην τιμή. ΟΚ, δεν υπάρχει κάτι καινούριο στους επεξεργαστές, αλλά μια αναβάθμιση στη ram ή στη χωρητικότητα του δίσκου θα ήταν ευπρόσδεκτη. Για να μην πούμε για ένα option για φρέσκα Maxwell γραφικά…
Η οθόνη του retina iMac λοιπόν. Ναι, είναι ένα επίτευγμα από μόνη της και φυσικά δεν συγκρίνεται με καμία άλλη οθόνη που μπορεί να αγοράσει κάποιος αυτή τη στιγμή. Δεν υπάρχουν πολλά να πούμε, είναι η καλύτερη οθόνη που υπάρχει στην αγορά. Στα 2.500 δολάρια λοιπόν αγοράζει κανείς αυτή την οθόνη σε πολύ καλή τιμή. Ο …υπολογιστής που δίνεται μαζί δεν είναι κακός, αλλά θα μπορούσε να είναι καλύτερος, ειδικά όσον αφορά στο δίσκο (ένα fusion drive δεν μπορεί να συγκριθεί με PCIe flash, αν και υπάρχει δυνατότητα για 256GB flash αντί για 1ΤΒ fusion στην ίδια τιμή) ενώ και η R9-M290Χ θα τα βρει σκούρα στις μεγάλες αναλύσεις, χωρίς όμως να είναι αργή γενικά. Η απορία παραμένει βέβαια, γιατί δεν επιλέχθηκε κάποια από τις GTX970M ή GTX980M που είναι σε άλλο επίπεδο και σε επιδόσεις και σε TDP, αλλά η απάντηση είναι μάλλον για οικονομικούς λόγους (it’s AMD’s turn anyway).
Yosemite
Για το τέλος άφησα το OSX. Πέρα από τις όποιες αισθητικές αλλαγές που είναι καθαρά υποκειμενικές, πιστεύω ότι η Apple έχει κάνει εξαιρετική δουλειά, βελτιώνοντας το ήδη πολύ καλό Mavericks. Δυνατότητες όπως το Handoff και Continuity είναι σημαντικές καινοτομίες (αν και δε λείπει η γκρίνια γιατί δεν λειτουργούν σε παλιότερο hardware ενώ θα μπορούσαν), το iCloud Drive είναι έξυπνα “δεμένο” με το λειτουργικό, το νέο Spotlight κάνει …τα πάντα και γενικά το OSX δείχνει πιο ώριμο από ποτέ, εξελίσσοντας το γνώριμο interface και ενσωματώνοντας νέες λειτουργίες με ήπιο τρόπο, την ίδια ώρα που τα Windows ακόμα ψάχνονται με το αν και πότε θα επαναφέρουν το start menu και την επόμενη έκδοση (10) να είναι ακόμα μακριά…
Και μια γενική παρατήρηση για τη “νέα” Apple (μετά το Steve). Ίσως για πρώτη φορά βλέπουμε την Apple να κάνει αλλαγές με βάση το feedback των χρηστών. Στο iOS 8 διαμαρτυρήθηκαν για την “εξαφάνιση” του camera roll και το 8.1 το επανέφερε. Το ίδιο και για την επαναφορά μετά από 3 εκδόσεις λογισμικού του διακόπτη επιλογής 2G δικτύου. Ας ελπίσουμε ότι αυτό θα συνεχιστεί και στο μέλλον!
