Η σκόνη από το Event της 14ης Οκτωβρίου κάθεται σιγά σιγά, είδαμε νέο hardware, νέα τεχνολογία παραγωγής και όλα άμεσα διαθέσιμα! Όλοι ευχαριστημένοι λοιπόν ε; Ή μήπως όχι;
Ας ξεκινήσουμε από τα εύκολα. Η οθόνη τεχνολογίας LED είναι κάτι το αξιοσημείωτο κι σίγουρα άξια να αντικαταστήσει τις γερασμένες Cinema Displays. Έχει καλύτερα χρώματα, είναι πιο φωτεινή και κάνει καλύτερη εξοικονόμηση ενέργειας. Μάλιστα τα MagSafe και USB που περιλαμβάνει, σε συνδυασμό με τα ενσωματωμένα ηχεία και την iSight, τη μετατρέπουν σε ένα είδος dock για κάθε λογής MacBook. Ωστόσο έχει δυο βασικά μειονεκτήματα: Πρώτον την έλλειψη εισόδου HDMI, που, κακά τα ψέματα Steve, είναι το standard της αγοράς σήμερα και δεύτερον την αρκετά τσιμπημένη τιμή. Δε λέω ότι μπορείς να βρεις καλύτερες οθόνες στα 900 δολάρια, λέω όμως ότι με παρόμοια χρήματα γιατί να μην πάρεις μια ωραιότατη 32” full HD τηλεόραση που έχει και εισόδους DVI… Σύμφωνει, διαφορετική η αγορά για κάθε προϊόν, αλλά μιλάμε για κόστος ευκαιρίας.
Συνεχίζοντας, ας περάσουμε στο MacBook Air. Οι αλλαγές είναι ελάχιστες, στο chipset (που πλέον περιλαμβάνει ενσωματωμένο κύκλωμα γραφικών της Nvidia), τον επεξεργαστή που πλέον είναι Penryn, και στη χωρητικότητα του σκληρού δίσκου. Από την ημέρα της κυκλοφορίας του, το συγκεκριμένο μηχανάκι είχε δεχθεί τα πυρά όλων σχετικά με την ταχύτητά του. Η απάντηση της Apple λοιπόν με την ευκαιρία της ανανέωσής του δε φαίνεται να λύνει το πρόβλημα γιατί δεν εστιάζει σωστά. Το πρόβλημα δεν είναι ο επεξεργαστής ούτε η μνήμη, το πρόβλημα είναι ο δίσκος, που περιστρέφεται στις μόλις 4200 στροφές, ακόμα και ο καινούριος 120άρης. Οπότε θα εξακολουθήσει να έχει παρόμοιες επιδόσεις. Η δε επιλογή για SSD εξακολουθεί να είναι απλησίαστη (αν και τώρα προσφέρει διπλάσια χωρητικότητα στα 128GB) ενώ σε προηγούμενα tests δεν έχει πείσει με την αποτελεσματικότητά του. Όσο για την κάρτα γραφικών, εκτός και αν σκοπεύουν να δώσουν γρήγορα στην κυκλοφορία το Snow Leopard, μάλλον είναι ένα καλοδεχούμενο μεν (αφού είναι στην ίδια τιμή των 1799 δολαρίων) αχρείαστο δε gadget για τους road warriors.
Στο MacBook Pro τώρα, οι αλλαγές είναι σαφώς εκτενέστερες, κάτι λογικό αφού τα Powerbooks / MacBook Pros είναι μαζί μας 5 χρόνια τώρα με σχεδόν απαράλλαχτη εμφάνιση. Η νέα τεχνολογία παραγωγής επέτρεψε πιο συμπαγείς διαστάσεις (σε πάχος) κάτι στο οποίο συνεισφέρει και η πιο λεπτή οθόνη 15.4” LΕD. Παράλληλα, η διχρωμία a la iMac το κάνει πιο classy, ειδικά σε συνδυασμό με τη στιβαρή αίσθηση που προσφέρει η νέα κατεργασία του αλουμινίου. Αντικειμενικά, το MacBook Pro είναι όμορφο, προκλητικό, ειδικά αν το συγκρίνεις με τον ανταγωνισμό είναι ξεκάθαρα ένα βήμα μπροστά. Ωστόσο, το ένα βήμα μπροστά ίσως δεν αποδειχθεί αρκετό, ειδικά αν προορίζουν το νέο αυτό σασί να φιλοξενεί τα Pros για 5 χρόνια ακόμα.
Περνώντας στο hardware, οι διαφορές εστιάζονται στη νέα οθόνη LED που ναι μεν έχει πολλά πλεονεκτήματα, όπως αναφέραμε και πιο πάνω, αλλά εδώ μιλάμε για φορητό υπολογιστή, που ενδεχομένως να λειτουργεί και σε εξωτερικό περιβάλλον και όμως προσφέρεται μόνο με glossy κάλυμμα, δυσχεραίνοντας την ανάγνωση της οθόνης κάτω από τον ήλιο, κάτι που όμως -ας μην είμαστε υπερβολικοί- μάλλον δεν είναι μεγάλο εμπόδιο. Η άλλη μεγάλη διαφορά είναι στην κάρτα γραφικών. Η 9600Μ GT είναι από τις καλύτερες επιλογές σήμερα και σαφώς ισχυρότερη από την 8600Μ GT που αντικαθιστά. Παράλληλα, η βασική 9400Μ που έχει ούτως ή άλλως ενσωματωμένη το σύστημα προφανώς θα χρησιμοποιηθεί για τις 2D απεικονίσεις ή ίσως θα αξιοποιηθεί από τις multi-cpu δυνατότητες του Snow Leopard, που είναι προ των πυλών. Να σημειώσουμε πάντως ότι η 9400M χρησιμοποιεί ram από το σύστημα, που ειρήσθω εν παρόδω, στα 2GB είναι οριακή για Pro μηχάνημα, ειδικά σε αυτή την τάξη τιμής. Οι USB παραμένουν μόλις 2 ενώ οι FireWire μειώθηκαν από 2 σε 1 (800mbit μόνο). Τέλος, είναι και το νέο trackpad, για το οποίο δε μπορούμε να πούμε και πολλά: Πρέπει να το δοκιμάσουμε και ο καθένας να βγάλει δικά του συμπεράσματα!
Συμπέρασμα: Από τα δυο Pros που παρουσιάστηκαν, σαφώς το ισχυρότερο αξίζει τη διαφορά των χρημάτων, με διπλάσια μνήμη, καλύτερο επεξεργαστή (δεν είναι τα μόνο 113 MHz παραπάνω, είναι και διπλή cache) αλλά ακόμα και αυτό μάλλον χρειάζεται την επιλογή ενός γρήγορου δίσκου στις 7200rpm, με τους SSD να αποτελούν και πάλι μια πολύ ακριβή και αμφιβόλου αποτελέσματος επιλογή. Εξάλλου, σε αυτή την κατηγορία τιμής (1999 δολάρια), το “μεγάλο” MacBook είναι 500 δολάρια ή 25% ακριβότερο. Δεν είναι αμελητέα διαφορά αλλά μάλλον αξίζει.
Για το τέλος αφήσαμε το MacBook. Και εδώ υπάρχει η ίδια αισθητική ανανέωση, με το aluminum chasis και τη LED οθόνη με μαύρο bezel. Μάλιστα, λόγω μικρότερων διαστάσεων, η υιοθέτηση των “Pro” χαρακτηριστικών είναι ακόμα πιο εντυπωσιακή, με αποτέλεσμα να έχουμε το ομορφότερο 13άρι ever. Και βάσει χαρακτηριστικών, είναι και 200 γραμμάρια πιο ελαφρύ!
Περνώντας στα ενδότερα, σίγουρα η οθόνη είναι ένα βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση, καθώς πλέον είναι όμοια σε απόδοση με αυτές των Pro δηλαδή σαφώς καλύτερη από πριν. Τα 2GB μνήμης είναι standard, η κάρτα γραφικών πολύ ανώτερη από αυτή που αντικαθιστά (όμως όχι κάτι το εξαιρετικό, αφού έχει επιδόσεις κάτω από το μισό σε σχέση με την 8600GT που είχαν εδώ και 2 χρόνια τα Pro), ο δίσκος αναβαθμισμένος στα 250GB (πάλι με option τους SSD) ενώ εστάλει στο πυρ το εξώτερο το μισητό Combo Drive (επιτέλους, φτάσαμε σχεδόν στο 2009!).
Η Apple προσπάθησε να διαφοροποιήσει τις δύο εκδόσεις του νέου MacBook, δίνοντας 400MHz στον επεξεργαστή, 90GB στο δίσκο και backlighting στο keyboard της ακριβότερης έκδοσης, με τη διαφορά να φτάνει τα 300 δολάρια. Δηλαδή για αυτά τα επιπλέον χαρακτηριστικά πληρώνεις σχεδόν 25% παραπάνω. Προφανώς το φθηνότερο μοντέλο των 1299 δολαρίων συνιστά την καλύτερη αγορά σε αυτή την περίπτωση. Πάντως, μπορεί εκ πρώτης αυτά τα 1299 δολάρια να φαίνονται πολλά (και είναι) αλλά μάλλον έχουμε να κάνουμε με ένα MacBook Pro Mini και όχι ένα MacBook…
Μια παρατήρηση που αφορά όλα ανεξαιρέτως τα MacBooks είναι ότι τα chipsets δεν είναι πλέον της Intel αλλά της Nvidia, κάτι πραγματικά παράξενο αναλογιζόμενοι τη μέχρι τώρα άριστη σχέση Apple και Intel. Με αυτόν τον τρόπο η Apple προσπερνάει τα Centrino 2 features αλλά κερδίζει από την αποκλειστικότητα του νέου chipset της Nvidia (Apple exclusive προς το παρόν). Άραγε θα διαταράξει τις σχέσεις Apple – Intel αυτή η κίνηση; Δε θα ξαναδούμε εδικούς σχεδιασμούς για την Apple;
And one more thing, Steve: Η μετάβαση στο νέο Display Port μπορεί να μην είναι μειονέκτημα, αφού ούτως ή άλλως και τα mini ή micro DVI απαιτούσαν αντάπτορα (των 20 και όχι των 30 δολαρίων βέβαια) για να συνδεθεί κάτι, μειονέκτημα όμως είναι η απουσία της θύρας Firewire.
H Firewire δεν είναι απλά μια έλλειψη από το MacBook. Είναι αλλαγή στη φιλοσοφία. Γιατί αφενός το Firewire είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με την Apple, ούσα η εταιρεία που το εφηύρε και το προώθησε, κάνοντάς το παγκόσμιο standard ειδικά στη μεταφορά digital video, αφετέρου συνάδει με το όλο concept των Apple consumer products. O Steve έχει περάσει ατέλειωτες ώρες κάνοντας live demos στα iMovie και iDVD τόσα χρόνια τώρα, δείχνοντας πόσο απλό είναι να μετατρέψουμε ενα αμοντάριστο video σε ένα ωραιότατο DVD. Και τώρα; Τώρα το φθηνότερο Apple notebook με Firewire τιμάται 1999 δολάρια;
Ευτυχώς για όλους εμάς ΟΧΙ. Γιατί μπορεί τα νέα MacBooks / Pros να είναι κάπως ακριβά, μπορεί για κάποιους να μην αξίζουν τα λεφτά τους, μπορεί να έχουν κάποια “ασυγχώρητα” μειονεκτήματα, αλλά ευτυχώς υπάρχει και η εναλλακτική!
Το κλασικό λευκό MacBook μπορεί να μην έχει δεχτεί ακόμα το νυστέρι του πλαστικού χειρούργου, όμως πλέον έχει πολύ καλή τιμή: Με 999 δολάρια (τα οποία θα ήταν 680 ευρώ προ διμήνου αλλά με την τρέχουσα ισοτιμία είναι 750 περίπου) αγοράζεις Apple! Έχει Superdrive, αξιοπρεπή δίσκο και επεξεργαστή και το μόνο που ίσως θέλει είναι άλλη μια ram του 1GB. Πρακτικά υστερεί σε επιδόσεις μόνο στα παιχνίδια σε σχέση με νέα MacBooks (ίσως η έλευση του 10.6 αλλάξει τα δεδομένα βέβαια) και κατά τα άλλα είναι εφάμιλλο με τη νέα σειρά, εκτός βέβαια από την εμφάνιση. Μήπως όμως και πάλι ένα λευκό MacBook δε είναι ούτως ή άλλως πιο όμορφο από ό,τι άλλο κυκλοφορεί εκεί έξω; Α ναι, έχει και Firewire! 😀
