Θα διαφωνήσω επίσης ότι το iPhone SE δεν είναι smartphone , εγώ απέκτησα πρόσφατα ένα (δεύτερο χέρι για καλή μου τύχη) και είμαι ικανοποιημένος. Δεν γουστάρω καθόλου τις μεγάλες οθόνες και ελπίζω να μην χαθεί αυτό το form factor στο μέλλον.

Το σίγουρο είναι πως η Apple μετά τον Steve δεν θα είναι ποτέ ίδια. Λεφτά θα βγάζει όπως φαίνεται αλλά γουάου μάλλον θα αργήσουμε να πούμε πάλι.

Προτιμώ τις παλιές “ιδιοτροπίες” που όμως είχαν απέναντί τους μία σοβαρότατη δικαιολογία και μία αντιπρόταση, παρά αυτό το τόσο προβλέψιμο “σήμερα”.

Λατρεύω τα προϊόντα της, την ποιότητά της, τις υπηρεσίες της (που στην Ευρώπη νομίζω ότι σταμάτησαν στο 2010) αλλά δεν βρίσκω πλέον κάτι στο συγκλονιστικό πάνω της. Κάτι που να με κάνει να κλείσω τα μάτια έναντι των άλλων προϊόντων.

Ή μάλλον, υπάρχει κάτι. Η ασφάλεια των προσωπικών δεδομένων. Θεωρώ ότι είναι το μοναδικό κομμάτι στο οποίο η Apple είναι μονόδρομος. Ζωτικής σημασίας η διασφάλιση του απορρήτου, αλλά δεν ξέρω ποιος Έλληνας (οκ…η Apple δεν είναι Ελλάδα, ούτε Ευρώπη, αλλά δυστυχώς ή ευτυχώς εδώ ζούμε) είναι πλέον διαθέσιμος να ξοδέψει τόσα πολλά χρήματα μόνο για την ασφάλεια. Γιατί παιδιά, εγώ προσωπικά στην Apple δεν βλέπω κάτι άλλο…πλέον.

Το γεγονός ότι δεν ζούμε στην Αμερική, μας αποκόπτει αυτόματα από το…90% των λειτουργιών ενός iPhone ή ενός iMac (διορθώστε με εάν κάνω λάθος, εγώ αυτό αισθάνομαι σας Ευρωπαίος). Λαμβάνοντας υπόψη ότι οι υπηρεσίες της Google αλλά και τα Windows δουλεύουν πολύ σωστά τα τελευταία χρόνια, βλέπω ότι μπορώ να κάνω την δουλειά μου σωστά και με άλλα προϊόντα τα οποία κοστίζουν πολύ λιγότερα από ένα “μήλο”. Οι Κινέζοι έχουν φέρει τα πάνω κάτω στις τιμές…η Apple έχει φτάσει τις τιμές στον ουρανό, η Google έχει ανέβει πολύ και δουλεύει σωστά, τα Windows δεν θέλουν format κάθε μήνα…έ…όλα αυτά συντελούν στο γεγονός να κάνουν την Apple απόμακρη.

Και να πάρω πάλι iPhone. Οκ. Να πάρω. Να κάνω το σκατό μου παξιμάδι (συγγνώμη για την έκφραση αλλά αυτό χρειάζεται για να αποκτήσεις iPhone – πλήν iPhone SE που δεν είναι smartphone 2018) και να το πάρω. Όπως έκαμνα και πρίν με τα iPhoen4-5-6-7. Αλλά γιατί; Για να βλέπω την επόμενη μέρα πώς παίζεται στο iPhone to Pokemon; Ή πώς κουνιέται μία κουράδα στους ρυθμούς του σΤώματός μου; Μπορεί να με πείτε περίεργο και ιδιότροπο…αλλά εγώ τα 3 τελευταία keynote δεν άντεξα να τα δώ. Ο Θείος (έτσι τον λέγαμε στην παρέα τον Steve) με έκανε να αισθάνομαι σοβαρό άνθρωπό. Αυτοί με κάνουν να αισθάνομαι γελοίος. Συγγνώμη δεν θα πάρω.

Είμαι από αυτούς που έχω έρωτα με τα προϊόντα της Apple. Τόσο που μερικές φορές έκοβα από το υστέρημά μου για να αποκτήσω ένα iPhone ή ένα iPad ή ένα iMac. Το έκαμνα γιατί ένιωθα ότι έχω μία εταιρία απέναντί μου που σε σέβεται. Δεν το κάνω πλέον, και για να πώ την αλήθεια πολύ δύσκολα θα το ξανακάνω, γιατί νιώθω ότι με κοροϊδεύουν. Παρουσιάσεις και «νέα» επιτεύγματα που είναι λές και απευθύνονται σε παιδάκια του δημοτικού, ios το οποίο μέχρι να στρώσει πιάνουμε χρόνο κάνοντας τους beta testers, τιμές στα ύψη…συγγνώμη αλλά δεν θα πάρω. Όχι όσο δεν με πείθουν ότι αξίζουν. Για μένα εδώ και κάποια χρόνια ΔΕΝ το αξίζουν.

Το τι πιστεύω όμως εγώ, μάλλον δεν έχει καμία σημασία γιατί οι πωλήσεις πάνε στον Θεο, τα iPhone είναι πάντα πρώτα, το μήλο είναι ο μεγαλύτερος πόθος του κάθε κρυφού και φανερού γκατζετάκια. Δεν ξέρω μέχρι πότε όμως…

Τάσο, πιστεύω ότι αυτός που δεν ήξερε την Apple από πριν, δεν μπορεί να δεί τι πραγματικά συμβαίνει σήμερα (ή τι βγαίνει προς τα έξω και τι αντιλαμβανόμαστε εμείς τέλος πάντων). Ίσως η κουράδα που μιλάει ή η ύπαρξη HDMI ή το portrait mode ή το νέο iMessage να είναι αυτό που πραγματικά θέλει σήμερα ο κόσμος. Ίσως να είμαστε εμείς οι «λάθος» τελικά. Οι πωλήσεις…μάλλον αυτό δείχνουν.