Μετά από μια απουσία σχεδόν 5 χρόνων, το MacBook είναι και πάλι εδώ, εμφανώς ανανεωμένο. Βέβαια, ας μη γελιόμαστε, το νέο MacBook είναι ουσιαστικά απόγονος των MacBook Air (που επίσης σχεδιάστηκαν το 2010) παρά το notebook που γνωρίζαμε μέχρι τότε. Ας αναλύσουμε τα επιμέρους χαρακτηριστικά του λίγο παραπάνω…
Σχεδίαση
Είναι προφανές ότι η αφετηρία όπως είπαμε ήταν το MacBook Air, καθώς έχουμε να κάνουμε με ένα πολύ παρόμοιο σχήμα, ωστόσο όπως ήταν αναμενόμενο είναι ελαφρύτερο, λεπτότερο και ελαφρά μικρότερο. Τα 4,5 χιλιοστά μικρότερου πάχους σημαίνουν βέβαια και κάποιες παραχωρήσεις όπως θα δούμε παρακάτω, αλλά γεγονός παραμένει ότι είναι ένα μοναδικό σχήμα που δε μοιάζει με τίποτε άλλο και φυσικά η σχεδίαση παραμένει ιδιαίτερα ελκυστική. Επίσης, όπως και τα παλιά MacBook (σε λευκό, μαύρο και αργότερα aluminum silver), έτσι και το νέο διατίθεται σε 3 χρώματα. Προσπερνώντας το χρυσό (καθώς δεν μπορώ θέλω να φανταστώ ποιος θα το επιλέξει), πιο ενδιαφέρον μοιάζει το space grey αφού το silver είναι μάλλον “πολυφορεμένο” χρώμα για notebooks της Apple.
Κάτι το οποίο με ξενίζει στο μάτι είναι οι αναλογίες πληκτρολογίου – οθόνης. Το πληκτρολόγιο ορίζει το πλάτος του notebook, όπως μας πληροφόρησε και ο Phil, αλλά είναι κάπως περίεργο να εκτείνεται τόσο δεξιά και αριστερά. Αντίστοιχα, η οθόνη θεωρητικά θα μπορούσε να είναι μεγαλύτερη (egde–to–egde) με μικρότερα bezels, όπως πχ στο καινούριο Dell XPS 13.
Επιδόσεις
Καρδιά του νέου MacBook είναι οι ολοκαίνουριοι Core M, που στην ουσία είναι οι “Υ” εκδοχές της Broadwell Mobile οικογένειας της Intel. Για πρώτη φορά λοιπόν βλέπουμε σε notebook της Apple σειρά Υ, πράγμα που έχει ορισμένα πλεονεκτήματα, αλλά δημιουργεί και κάποιες απορίες. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.
Καταρχάς, ο Core M έχει πάρα πολύ μικρό μέγεθος, λιθογραφία 14nm, TDP μόλις 4,5w και εξαιρετική απόδοση ανά watt. Σε απόλυτες επιδόσεις, ο βασικός Core M 5Y70 1.1GHz “ισοφαρίζει” περίπου τον Core i5-4250U 1.3GHz που έχει πχ το MacBook Air 11″ του 2013. Με άλλα λόγια, μετά από 1,5 χρόνο έχουμε την ίδια απόδοση με σχεδόν το 1/3 της κατανάλωσης. Αυτό από μόνο του είναι ένα επίτευγμα! Επίσης, είναι προφανές ότι η μειωμένη κατανάλωση βελτιώνει την αυτονομία αλλά επίσης συνεπάγεται μικρότερη έκλυση θερμότητας και γι’ αυτό εξάλλου το νέο ΜacBook δεν έχει ανεμιστήρες, οπότε είναι και εντελώς αθόρυβο. Επίσης, η RAM είναι 8GB, δηλαδή ιδανική για ένα τέτοιο μηχάνημα (αν και μια επιλογή για 16GB για όσους θέλουν θα ήταν ευπρόσδεκτη). Όλα καλά μέχρι εδώ.
Από την άλλη, πρέπει να εξετάσουμε ορισμένα ζητήματα. Καταρχάς, ανέκαθεν τα MacBook (και ιδίως τα Air) είχαν θέμα με τις θερμοκρασίες τους. Ναι μεν εδώ έχουμε πολύ μικρότερο TDP στη CPU, αλλά το Unibody design δεν βοηθάει στην απαγωγή της θερμότητας. Μένει να δούμε πως θα συμπεριφερθεί. Έπειτα, τα γραφικά Intel HD5300 δεν ξέρω κατά πόσο θα επαρκούν. Εννοείται ότι δεν περιμένει κανείς από ένα τέτοιο notebook να έχει γραφικά για CAD, Photoshop ή παιχνίδια, αλλά λόγω του τρόπου λειτουργίας του OSX (βλ παρακάτω – οθόνη) ίσως δε λείπουν τα κολλήματα… Κι αυτό πρέπει να διαπιστωθεί. Τέλος, μου προκαλεί απορία η δηλωμένη αυτονομία των 9 ωρών. Θέλω να πω, το MacBook Air 2014 έχει επεξεργαστή “U” με μπαταρία 38Wh. Το νέο MacBook με επεξεργαστή “Y” με μπαταρία 29Wh αλλά πάλι 9 ώρες αυτονομίας. Θα υπέθετε κανείς ότι είχε αρκετά μεγαλύτερη αυτονομία, αλλά υποθέτω ότι η retina οθόνη έχει σημαντικά υψηλότερη κατανάλωση.
Οθόνη
Ίσως το σημαντικότερο στοιχείο είναι η 12″ retina οθόνη και πλέον το MacBook (που άσχετα από το τι λέει η Apple, πρακτικά είναι μέλος της οικογένειας των Air) είναι το τελευταίο notebook της Apple που δέχτηκε τη retina αναβάθμιση. Η Apple επέλεξε την ασυνήθιστη ανάλυση των 2304x1440 pixels, και λέω ασυνήθιστη, γιατί μέχρι τώρα η Apple στα 13″ και 15″ αυτό που έκανε ήταν να διπλασιάζει τα pixels σε κάθε άξονα, έτσι για παράδειγμα το απλό 13″ έχει ανάλυση 1280x800 ενώ το retina 2560x1600. Τι σημαίνουν όλα αυτά;
Ο τρόπος που η Apple αξιοποιεί τα επιπλέον pixels στα retina δεν είναι να αυξάνει τον ωφέλιμο χώρο στο desktop, αλλά να αυξάνει την ευκρίνεια απεικόνισης, χρησιμοποιώντας περισσότερα pixels για να σχεδιάσει κάθε αντικείμενο. Έτσι, ένα retina 13″ με ανάλυση 2560x1600 έχει ωφέλιμο χώρο 1280x800 αλλά με σαφώς καλύτερη ευκρίνεια (δεν διακρίνονται pixels). Βέβαια, εδώ έρχεται και το “έξυπνο” κομμάτι του software (OSX) που καταλαβαίνει τι θα πρέπει να γίνει upscale και τι όχι. Έτσι, όταν επεξεργαζόμαστε μια εικόνα στο Aperture, το περιβάλλον και οι εργαλειοθήκες γίνονται upscale όπως είπαμε αλλά η ίδια η φωτογραφία όχι, ώστε να τη βλέπουμε ολόκληρη.
Φυσικά, μπορούμε να αυξήσουμε την ωφέλιμη ανάλυση, αλλά τότε δημιουργείται ένα άλλο πρόβλημα: Εξαιτίας των παραπάνω, πάντα το OSX θα πρέπει να κάνει render το περιβάλλον στο διπλάσιο της επιθυμητής και μετά να κάνει downscale στην επιθυμητή. Με άλλα λόγια, στο παραπάνω παράδειγμα, αν θέλουμε αντί για 1280x800 να έχουμε χώρο 1440x900, τότε θα πρέπει ο επεξεργαστής και η κάρτα γραφικών να κάνουν render σε 2880x1800 και μετά να το “μικρύνουν” σε 1440x900.
Αν υποθέσουμε ότι και στο νέο MacBook λειτουργεί η retina με τον ίδιο τρόπο, τότε η ανάλυση των 2304x1440 σημαίνει ότι θα έχουμε ένα ωφέλιμο χώρο 1152×720, δηλαδή ακόμα λιγότερο και από το 11″ Air! Προσωπικά πιστεύω ότι είναι πολύ λίγο για να δουλέψει κανείς σε ένα desktop. Από την άλλη, ασφαλώς μπορούμε να επιλέξουμε “περισσότερο χώρο” αλλά, αν πχ επιλέξουμε 1440x900, αυτό σημαίνει ότι ο Core M και η HD3000 θα πρέπει να σχεδιάσουν ένα περιβάλλον ανάλυσης 2880x1800. Και το θέμα είναι ότι δεν ξέρω κατά πόσο θα είναι αρκετός αυτός ο επεξεργαστής…
Εκτός βέβαια αν η Apple επιλέξει κάποιον άλλο τρόπο να προσεγγίσει το πρόβλημα, κι αυτό μένει να το δούμε.
Interface
Εδώ υπάρχουν 2 καινοτομίες: καταρχάς το νέο πληκτρολόγιο με τις μικρότερες διαδρομές πλήκτρων, που σε ένα τόσο λεπτό notebook ήταν υποχρεωτικό και για το οποίο δεν μπορούμε βέβαια να έχουμε άποψη. Εδώ βέβαια υπάρχει και μια ακόμα λεπτομέρεια, ότι κάθε πλήκτρο φωτίζεται (backlight) ξεχωριστά. Αυτό απ’ ότι φαίνεται έχει αξιοποιηθεί από την Apple για να προσφέρει καλύτερη ομοιογένεια στο φωτισμό και προφανώς να εξαλείψει το light bleeding ανάμεσα στα πλήκτρα, αλλά δε μπορώ παρά να αναρωτηθώ πως θα ήταν να έδινε στο software τον έλεγχο και κάθε app να φωτίζει μόνο τα πλήκτρα που χρησιμοποιεί εκείνη τη στιγμή!
Και βέβαια η μεγάλη διαφορά έρχεται στο trackpad που πλέον δεν είναι clickpad, αλλά μόνο touch, δανείζεται από το Apple Watch τον αισθητήρα πίεσης και έχει και ανάδραση (haptic feedback). Και πάλι δεν μπορούμε να ξέρουμε πως θα είναι στην πράξη, αλλά με δεδομένη την μακρά παράδοση σε εξαιρετικά trackpads που έχει η Apple θεωρώ ότι και αυτό θα είναι εξίσου καλό.
Όλα τα υπόλοιπα
Camera: Η camera είναι μόνο 480p αντί για facetime 720p όπως είναι όλα τα τελευταία MacBook. Προσωπικά δεν με απασχολεί καθόλου, αλλά είναι περίεργο!
SSD: Ο δίσκος επιτέλους ξεκινάει από τα 256GB. Μόνο ένα έχω να πω γι’ αυτό, μακάρι η Apple να κάνει το ίδιο και στις iOS συσκευές της, γιατί, κακά τα ψέματα, τα 16GB με τα οποία προσφέρονται όλες στη βασική τους έκδοση είναι απλά γελοία για smartphones των 700€+.
Wireless: 802.11ac, BT 4.0, Airdrop, Airplay, όλα είναι εδώ, κανένα παράπονο ούτε εδώ, όλα στην αιχμή της τεχνολογίας!
Connectivity: Και πάμε στο μεγαλύτερο “αγκάθι”, εκείνη την USB 3.1 port. Καταρχάς, ασφαλώς η ταχύτητα της USB 3.1 είναι ευπρόσδεκτη, όπως επίσης και η -επιτέλους!- αναστρέψιμη υποδοχή. Προφανώς, το πρόβλημα είναι ότι υπάρχει μόνο μια! Και ότι δεν μπορούμε να συνδέσουμε τίποτα γιατί δεν υπάρχει ακόμα καμία συσκευή με αυτό το βύσμα! Και ακόμα και να υπήρχε, πάλι δε θα μπορούσαμε να συνδέσουμε τίποτα γιατί απλά εκείνη τη στιγμή το φορτίζουμε!
Φυσικά, η Apple μπορεί να μας πουλήσει (με 79 δολάρια παρακαλώ) ένα adaptor που καταλήγει σε άλλη μια USB–C 3.1, μια κανονική USB και μια HDMI για εξωτερικό monitor. Φανταστείτε λοιπόν στο ωραιότατο MacBook να έχετε δίπλα ένα τέτοιο adaptor και στην κανονική USB θύρα θα έχετε και ένα μικρό USB hub (γιατί ποιός μπορεί να έχει μόνο μια USB;). Πολύ γρήγορα καταλήγουμε με ένα desktop γεμάτο άσχημα καλώδια. Η λύση θα ήταν πραγματικά πολύ απλή: Να έχει τουλάχιστον άλλη μια θύρα στην απέναντι πλευρά (δεξιά), χώρος υπάρχει. Είπαμε minimal, αλλά αυτό είναι υπερβολικό. Έχει λιγότερες θύρες και από το original MacBook Air!
Και άφησα για το τέλος το κερασάκι στην τούρτα: Εδώ και 10 χρόνια, όλα τα MacBooks έχουν το εξαιρετικό MagSafe. Θεωρώ ότι δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος σύνδεσης οποιουδήποτε βύσματος σε οποιαδήποτε συσκευή, απλά έχουν πιάσει 10/10. Και ξαφνικά το καταργούν… Αυτό για εμένα είναι τρομερό λάθος και τεράστια απογοήτευση. Καλύτερα να σχεδιάζανε κάποιο MagSafe 3, πιο μικρό, πιο λεπτό. Καταλαβαίνω ότι αυτό έχει σαφώς παραπάνω κόστος, αλλά όπως και να έχει δε μιλάμε για ένα φτηνό μηχάνημα. Μακάρι να ΜΗΝ γίνει το ίδιο και στα υπόλοιπα notebooks της Apple στο μέλλον…
Αυτά προς το παρόν, όταν κυκλοφορήσει το νέο MacBook στην αγορά θα έχουμε σίγουρα παραπάνω πληροφορίες και θα μπορούμε να βγάλουμε περισσότερα συμπεράσματα. Όπως πάντα, όλα τα παραπάνω είναι προσωπικές μου απόψεις που δεν εκφράζουν κατ’ ανάγκη το ίδιο το site.
Περιμένω τα σχόλιά σας!
